ที่มาและความสำคัญ

สังคมไทยปัจจุบันเป็นสังคมสูงวัยโดยสมบูรณ์และกำลังเดินหน้าเข้าสู่สังคมสูงวัยระดับสุดยอดในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ในขณะที่ความก้าวหน้าทางการแพทย์ช่วยยืดอายุขัยให้ยาวนานขึ้น แต่ชีวิตที่ยืนยาวไม่ได้หมายถึงชีวิตที่ดีเสมอไป ผู้คนจำนวนมากก้าวสู่ช่วงสุดท้ายของชีวิตโดยแบกรับความทุกข์ที่มองไม่เห็น ทั้งความกลัว ความโดดเดี่ยว และความรู้สึกเป็นภาระ ขณะที่ระบบการดูแลในปัจจุบันมักมุ่งเน้นไปที่การยืดชีวิตทางการแพทย์มากกว่าการทำความเข้าใจ การให้เกียรติคุณค่าความหมายและศักดิ์ศรีของบุคคล  การตายดี (Good Death) จึงไม่ใช่เพียงเรื่องทางการแพทย์ แต่เป็นสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานและเป็นความรับผิดชอบร่วมกันของทุกคน และเป็นคำถามสำคัญว่าเราจะออกแบบระบบที่ดูแลชีวิตและออกแบบระบบที่ดูแลความตายอย่างไร เพื่อร่วมกันสร้าง “ระบบความตายที่เปี่ยมด้วยความกรุณา” (Compassionate Death System) ให้เป็นระบบนิเวศที่เกื้อหนุนให้คนในสังคมได้อยู่ดีและตายดี โดยเกิดจากความร่วมมือระหว่างภาคส่วนต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น หน่วยบริการสุขภาพทั้งภาครัฐและเอกชน สมาคมวิชาชีพ องค์กรท้องถิ่น ภาคประชาสังคม และองค์กรชุมชนต่างๆ  ในการสร้างเครือข่ายชุมชนที่เข้มแข็ง การให้ความรู้เรื่องระบบความตาย การรู้เท่าทันความตาย การดูแลแบบประคับประคองในมิติที่เป็นองค์รวมของชีวิต การเตรียมความพร้อมของแต่ละบุคคล การดูแลใจผู้ดูแล การเชื่อมโยงทรัพยากรที่มีในชุมชนและสังคม การเปิดพื้นที่ที่ค้ำจุนศักดิ์ศรีและทางเลือกในบริบทสังคมวัฒนธรรมต่างๆ เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้คนจากโลกนี้ไปในแบบที่หัวใจของเขาปรารถนา และทำให้การตายดีเป็นสิทธิพื้นฐานของคนทุกคนอย่างแท้จริง

หัวใจสำคัญของเวทีประชุมนี้ คือการเชื้อเชิญภาคส่วนต่างๆ ที่ทำงานขับเคลื่อนประเด็นนี้ร่วมกัน ทั้งกลุ่มวิชาชีพด้านการดูแลระยะยาวและระยะท้าย ธุรกิจบริการสุขภาพ ผู้กำหนดนโยบาย นักกฎหมาย องค์กรท้องถิ่น ผู้ป่วย ผู้ดูแล นักบริบาล และคนทำงานสื่อสาร มาเชื่อมโยงประสบการณ์และเรียนรู้เรื่องระบบความตาย (Death System) และการรู้เท่าทันความตาย (Death Literacy) ร่วมกัน เพื่อให้สามารถออกแบบระบบการตายที่เกื้อกูลการอยู่ดี-ตายดีสำหรับสังคมไทย ช่วยกันลดช่องว่าง บรรเทาอุปสรรค ความท้าทาย และช่วยกันทำให้ความตายไม่ตกเป็นหน้าที่ของบุคลากรสุขภาพเพียงลำพัง แต่เป็นหน้าที่ที่ทุกคนช่วยกันดูแล